Groen is de meest vergeten laag van het interieur. Na de meubels, het textiel en het licht blijft er in veel kamers iets statisch hangen; planten en bloemen doorbreken dat. Ze veranderen met de seizoenen, groeien, buigen naar het licht. In een rustig, neutraal interieur is dat kleine beetje leven vaak het verschil tussen mooi en af.
Minder soorten, grotere gebaren
De valkuil is versnippering: overal een plantje. Kies liever voor een paar grotere gebaren. Eén flinke plant op de grond naast de kast, één sculpturale tak of bos op de eettafel, en hier en daar een klein accent. Herhaal dezelfde soort op meerdere plekken in de kamer; die herhaling geeft rust, net als bij kleuren.
Eén grote plant doet meer voor een kamer dan zeven kleine.
De pot doet de helft van het werk
Een plant is zo mooi als zijn pot. Kies potten en vazen in de materialen die al in huis zijn: terracotta, mat keramiek, aardewerk in zand of klei. Zo sluit het groen naadloos aan op de rest van het interieur. Varieer in hoogte en vorm, maar blijf binnen één kleurfamilie; de plant zorgt zelf al voor het contrast.
Geen groene vingers? Ook goed
Heb je niet zo'n groene vingers, neem dan een mooie vaas met zijdebloemen of droogbloemen, of kies een plant die weinig onderhoud nodig heeft zoals de zamioculcas of de sansevieria (vrouwentong). Beide overleven op een slokje water per maand en vergeven een vergeten weekje moeiteloos. Goede zijdebloemen zijn bovendien nauwelijks meer van echt te onderscheiden, en een boeket pampas of gedroogde bloemen gaat jaren mee zonder ooit te verwelken.
Vers als ritueel
Wie wél van verse bloemen houdt, hoeft geen weelderig boeket te kopen. Drie takken in een goede vaas zijn genoeg. Eén soort, één kleur, wat lengteverschil. Zie het als een klein wekelijks ritueel: de vaas verschonen, de stelen aansnijden, en de kamer is weer even nieuw.
